- مرغداری ها و جوجه کشی ها، جوجه هاشون رو می ریزن توی چاه.
- می ریزن توی چاه؟ چرا؟
- که قیمت بازار حفظ بشه.
- زنده زنده؟
- خوب آره... الان قیمت جوجه حدود ۷۵۰ تومنه، ولی اگه بیاد زیر ۵۰۰ تومن دیگه نمی فروشن، چون صرفشون نمی کنه. تازه این که خوبه... بعضی وقت ها جعبه جعبه می ریزنشون توی کوره...
- زنده زنده؟
- پس چی... بازار که با کسی شوخی نداره، جوجه یک روزه هست دیگه... آدم نمی کشن که!
دلم کباب می شود. لحظه ای نگاه بی گناه یک یک جوجه هایی که در بچگی داشتم به یادم می آید و بلافاصله ذهنم می رود سراغ تمام جوجه یک روزه های دنیا که مرگ و زندگیشان به نمودارهای لعنتی بازار بسته است. از دهانم بیرون می پرد:
- الهی بمیرم ... چطور دلشون میاد؟!
و پس از اندکی سکوت و تامل، با لحنی نه چندان جدی به مهندس می گویم:
- کاش این جوجه های یه روزه هم یک انجمن دفاع از حقوقشون داشتن که در این موارد به نفعشون شکایت کنه...
مهندس خیلی جدی جواب می دهد:
- اتفاقا هست. مدت هاست که این انجمن ها کشتار جوجه های یک روزه رو توی اروپا و آمریکا ممنوع کردن.
لحظه ای خوشحال می شوم و پس از آن باز به جوجه یک روزه های هم وطن اندکی می اندیشم.
دقیقه ای نمی پاید که باز یاد چرخ ماشین های پلیس و بدن نیمه جان جوانان نجیب وطن، هولوکاست جوجه های یک روزه را هم از یادم برده است.
چه بی خود شده ایم! گویی انسانیت از یاد رفته مان را هم باید از غرب وارد کنیم.
- می ریزن توی چاه؟ چرا؟
- که قیمت بازار حفظ بشه.
- زنده زنده؟
- خوب آره... الان قیمت جوجه حدود ۷۵۰ تومنه، ولی اگه بیاد زیر ۵۰۰ تومن دیگه نمی فروشن، چون صرفشون نمی کنه. تازه این که خوبه... بعضی وقت ها جعبه جعبه می ریزنشون توی کوره...
- زنده زنده؟
- پس چی... بازار که با کسی شوخی نداره، جوجه یک روزه هست دیگه... آدم نمی کشن که!
دلم کباب می شود. لحظه ای نگاه بی گناه یک یک جوجه هایی که در بچگی داشتم به یادم می آید و بلافاصله ذهنم می رود سراغ تمام جوجه یک روزه های دنیا که مرگ و زندگیشان به نمودارهای لعنتی بازار بسته است. از دهانم بیرون می پرد:
- الهی بمیرم ... چطور دلشون میاد؟!
و پس از اندکی سکوت و تامل، با لحنی نه چندان جدی به مهندس می گویم:
- کاش این جوجه های یه روزه هم یک انجمن دفاع از حقوقشون داشتن که در این موارد به نفعشون شکایت کنه...
مهندس خیلی جدی جواب می دهد:
- اتفاقا هست. مدت هاست که این انجمن ها کشتار جوجه های یک روزه رو توی اروپا و آمریکا ممنوع کردن.
لحظه ای خوشحال می شوم و پس از آن باز به جوجه یک روزه های هم وطن اندکی می اندیشم.
دقیقه ای نمی پاید که باز یاد چرخ ماشین های پلیس و بدن نیمه جان جوانان نجیب وطن، هولوکاست جوجه های یک روزه را هم از یادم برده است.
چه بی خود شده ایم! گویی انسانیت از یاد رفته مان را هم باید از غرب وارد کنیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر