سلام ما را هم برسان

روزگاری است غریب.

دوست اصفهانی سراغ پسر یکی از وزرای کابینه را، که پیش از این هم مکتبمان بود، می گرفت که کجا هست و چه می کند و اگر دستش به او برسد دمار از روزگارش در آورد و بر گریبانش آویزد که:

"فلانی غلط کردِس و [...] تناول نمودِس که پِدِرِش تو کابینه وزیرِس!!!"

گفتیم: وی در خاور دور و در بلادی که توکیو خوانندش، می درسد. و این که پیشینیان لطایفی چون "گیرم پدر تو بود فاضل..." و... را سروده و در تیراژهای وسیع منتشر کرده اند، بی خیال که فی الحال معتبر نیست و یحتمل به این دلیل بوده که ابزارهایی چون اینترانت و طیاره در اختیار نداشته اند و برای آنکه از شر سفرهای طولانی خلاص یابند، چنین استدلال کرده اند. علی ای حال از آنجا که خود گرفتار دَم و دستگاه گرمابه ایم و روزگار دست بر گلویمان نهاده، و تنها بی خشونت به مبارزه مشغولیم، اگر دستی به او رساندی سلام ما را نیز به گوشه راست صورتش چنان که دانی برسان! باشد که مقبول درگه حضرتش افتد.