بدن های بزرگ، سرهای کوچک.
گردن های کلفت، سرهای کوچک.
بازوان متورم، سرهای کوچک.
شکم های برآمده، سرهای کوچک.
بیضه های درشت، سرهای کوچک.
دهان های گشاد، سرهای کوچک.
ریش های بلند، سرهای کوچک.
سرهای کوچک، چشمان کوچکتر و گوش هایی تنها برای آویختن حلقه!
شاگردمان را گفتیم: روزگار غریبی است، انگورها را کیسه کرده اند و بر موتورهاشان پریده اند.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر